...

هوار بکش

آره داد بزن هوار بکش چون با داد زدن حرفت رو می تو نی به کرسی بشونی

آخه خیلی می فهمی

یه پاک کن وردار و پاک کن همه گذشتش رو پاک کن ببینم چی می خوای به جاش بزاری.

بگیر این دلخوشی های کوچیک رو, بگیر ازش

اینکه می خواد فوق بخونه و کلاس میره و بعد ول میکنه

اینکه می خواد زبان بخونه و شاید بعد, بخواد ولش کنه

این که می خواد بره استرالیا

اینکه میخواد شوهر کنه یا می خواد راهبه بشه

بگیر همه اینارو بگیر ازش.تو میفهمی

ما نمی فهمیم

ما آدمهایی که گیتار میخریم تا یاد بگیریم و هیچوقت هم یاد نمی گیریم

ماهایی که می خوایم بنویسیم و می نویسیم اما هیچ وقت چاپ نمی کنیم

ما هایی که ...

آره بگیر این دلخوشی های کوچیک رو هم بگیر تا از زندگی فقط کار بمونه و رفتن سر کار و برگشتن و خستگی و روزمرگی و مرگ

تا انقدر افسرده بشیم که بمیریم

تو میفهمی ,ما نمی فهمیم

مگه هر کی گیتار می خره باید گیتاریست بشه اگه نشه نباید بخره؟همین گیتار خریدن و یه مدت باهاش دلخوش بودن تو این زمونه که هیچ دلخوشی نداره کلی ارزش داره

همین که یکی هنوز اونقدر افسرده و نا امید نشده هنوز اونقدر نمرده

که می خواد فوق بخونه حتی اگه فقط بخواد

که میخواد زبان بخونه حتی اگه وسط راه ولش کنه

که بخواد بره استرالیا حتی اگه چند ماهی بهش فقط فکر کنه و بعد بی خیال

همین که انقدر زنده اس تو این دنیای پر از مرده های متحرک ,نعمت بزرگیه

اینو هم بگیرین ازش

خدا رو شکر که شما هستین,شما ها که می فهمین ,هستین و ما رو به حال خودمون نمی زارین که خودمونو بدبخت نکنیم

که دستمونو میگیرین که اشتباه نکنیم

که خواب و خیال رو از سرمون می پرونین که چشم باز کنیم و ببینیم که تو چه جهنمی هستیم که دنیای شماس.که ما هم از شما بشیم.

خدا رو شکر که بودین و نذاشتین.که همه چی رو گرفتین.عشق و امید به اینده و ارزوهایی که برای همه زندگی مون ساخته بودیم

چی جاش بهمون دادین؟

حالا داد بزن تو دوسش داری ,عاشقشی.

این روش خوبیه با داد زدنه که می تونی بهش بفهمونی عشقت رو

باید همه امید ها و آرزوها و خوشبختی هایی کوچیک کوچیک رو تو این قحطی خوشبختی ازش بگیری تا شاید تو رو ببینه.که ببینه که هستی دوسش داری. دلسوزشی.

داد بزن.هوار بکش.

 

اره باید بزرگ بشه و بفهمه دنیای آدم بزرگ هارو.و چه دنیایی ,پر از گند و کثافت

که همین فرصت که تا سی سالگی داره که زندگی کنه رو هم ازش بگیرین

دلخوشی ها رو بگیرین

زودتر بفرستینش به دنیای آدم بزرگ ها پیرمردها و پیر زن ها

از همین بیست و چهار سالگی پرتش کنین به دنیای بعد ار سی سالگی...

که فقط کار کنه و کار کنه و پول جمع کنه و خرج نکنه و با منطق شما ازدواج کنه و صبح بره سر کار و شب بیاد خونه و اخر شب بخوابه باهاش و دوباره صبح روز بعد....

بدون هیچ دلخوشی کوچیکی...

همه چیز رو بگیر, اینترنت بازی و نوشتن وتخیله روحی رو هم بگیر

بگیراین گیتارو, این تردمیل رو, این دلخوشی های کوچیک رو بجاش چهره کثیف این زندگی رو بجاش بزار

بیدارش کن,نه که !!! ما خوابیم و شما بیدار....

 

بخدا این دنیا واقعیه...نشونش بده چقدر واقعیه

نشونش بده

اما واقعیت تلخه عزیزم

آره عمرشو هدر میده,نذار هدر بده،بگیر جلوش رو بگیر.

نشون بده آدمهایی که عمرشونو هدر ندادن رو بهش,ببینم یکی میتونی پیدا کنی؟

ببینم یکی هست که خوشهال باشه؟راضی باشه از زندگیش؟

مگه عمر چیه؟تو هدر دادن رو چی میبینی؟

اینهارو اگه پاک کنی اگه ازش بگیری بجاش چی میزاری؟خودتو؟

پیشنهادت چیه؟ برا هدر نرفتن عمر؟پیشنهاد خوبی داری؟ بگو.

فقط داد نزن سر عشق من,حرف بزن,منطقی بگو ببینم چی داری براش؟

تو که می فهمی,تو که دوسش داری,تو بگو

داد نزن,هوار نکش...

پ ن:من نمی دونم این گند و گه چیه که میگی.من میدونم با لباس عوض کردن فکر عوض نمیشه اما حداقلش آدم با لباس عوض کردن حالش بهتر میشه و یه دلخوشی کوچیک پیدا میکنه و من می دونم که تو این زندگی این دلخوشی های کوچیک غنیمته.

من نمیدونم فکرش چه ایرادی داره که باید عوض بشه و بشه مثل تو.راستی تو که خوب میفهمی و خوب فکر میکنی.بهم بگو چقدر خوشبختی؟چقدر خوشهالی؟

/ 0 نظر / 5 بازدید